Appel Cider Multi — het flesje dat niet naar azijn smaakt

Als je appelazijn voor de tiende keer hebt gehoord

Het is dat ene wellness-ingrediënt dat maar niet weggaat. Je schoonzus zweert erbij. Je tante in Groningen drinkt elke ochtend een eetlepel in warm water. Er was een podcast die je afgelopen weekend luisterde en die het twee keer noemde. De helft van de vrouwen die je kent boven de veertig heeft het geprobeerd. De helft van de mannen zegt dat ze het nooit zouden doen, en probeert het stiekem toch.

De meeste mensen die de vloeibare versie proberen, stoppen binnen een week. Niet omdat het niets voor hen doet, maar omdat het smaakt als een zure keukenongelukjes om zeven uur 's ochtends op een dinsdag. Het branderige gevoel in de keel. De tanden die pijn beginnen te doen. De licht azijnachtige adem bij het schoolhek. De grootste vijand van appelazijn is niet de wetenschap. Het is de smaak.

Dit kleine flesje is de stille oplossing. De azijn — gedroogd tot een stabiel poeder, het zuur behouden, de zurigheid verzegeld in een HPMC-capsule — glijdt naar binnen met een slok water. Je adem blijft fris. Je tanden hebben er geen last van. En we hebben er zes verwarmende keukenkruiden aan toegevoegd, in de geest van de oude apotheekstraditie die nooit één ingrediënt gebruikte als een klein koor van verwante ingrediënten het beter deed.

Het flesje in je hand

Een schoon crèmekleurig potje, de groene band van ons label, honderdtwintig vegan capsules erin. De dosering is rustig: één capsule, twee of drie keer per dag, met water, bij voorkeur voor de maaltijd. Een potje gaat tussen de veertig en honderdtwintig dagen mee, afhankelijk van hoe je het inneemt.

De capsules zijn licht goudgeel van binnen, vaag geurend als je de verzegeling opent — kurkuma, gember, een vleugje peper. Ze ruiken naar een keuken, wat ze ook zijn.

Het verhaal van appelazijn

De boomgaardgordel die door Gelderland, Limburg, Zeeland en Overijssel loopt, maakt al duizend jaar cider. De Romeinen plantten de eerste appelbomen in Nederland. In de 18e eeuw had bijna elke boerderij in het zuiden van Nederland zijn eigen pers, zijn eigen soort ciderappel en zijn eigen licht eigenzinnige azijn — want cider wordt, als je het lang genoeg laat staan, azijn, of je dat nu wilt of niet. Azijn komt van het Franse vin aigre — zure wijn. De Nederlanders, die grotendeels appels boven druiven verkozen, maakten hetzelfde woord werkend voor zure cider.

Appelazijn — de troebele, ongefilterde soort met het bezinksel op de bodem — is het meest genoemde wellness-volksvoedsel van de 21e eeuw. Hippocrates zou honing-en-azijn-drankjes hebben voorgeschreven. Romeinse soldaten verdunden azijn in water en noemden het posca. Amerikaanse boerderijen zwoeren bij een dagelijkse eetlepel. Elk kookboek in het zuiden van Nederland heeft een chutney die ervan afhankelijk is.

Wat er in de troebele fles zit, is een klein chemisch universum — azijnzuur (het zure), kleine hoeveelheden appelzuur en melkzuur, polyfenolen uit de appel, een kolonie nuttige gisten en azijnzuurbacteriën, de mother genaamd, en sporenmineralen uit het oorspronkelijke fruit. Wij gebruiken een stabiel geconcentreerd appelazijnpoeder — 400 mg per capsule — dat het azijnzuurgehalte van de oorspronkelijke vloeistof behoudt in een vorm die je tandglazuur niet aantast of je keel niet laat branden.

Chroom — het sporenmineraal met een rol in de dagelijkse stofwisseling

Het meest label-eerlijke ingrediënt in dit flesje is chroom. Het is een van de weinige mineralen met een formele uitspraak van de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid: chroom draagt bij aan een normaal macronutriëntenmetabolisme en aan het behoud van normale bloedglucosewaarden. Wij gebruiken 10 μg chroompicolinaat per capsule — 25% van de Europese referentie-inname.

Chroom komt in sporenhoeveelheden voor in broccoli, volkoren granen, biergist en een handvol andere voedingsmiddelen, maar het moderne westerse dieet — rijk aan geraffineerd meel en suiker — levert meestal niet zoveel als het oude volkoren dieet. Een kleine dagelijkse dosis in dezelfde capsule als de appelazijn vormt een logisch stel.

Zes verwarmende metgezellen voor appelazijn

De overige zes ingrediënten zijn allemaal kleine keukenkruiden — gebruikt in sporenhoeveelheden, in de apotheekstraditie waar een beetje van veel vaak meer doet dan veel van één.

Groene thee wordt in China al minstens tweeduizend jaar gedronken. De chemie — catechinen, met name EGCG — is een van de meest bestudeerde van alle planten. Wij gebruiken 30 mg per capsule. Geen vetverbrandersdosis. Een kleine dagelijkse bijdrage aan voedingspolyfenolen.

Cayennepeper — Capsicum annuum — is de chili die drie beschavingen heeft gedomesticeerd: de Azteken, de Indiërs en de Hongaren. Het felrode poeder dankt zijn karakter aan capsaïcine, hetzelfde molecuul dat een curry warm maakt en het spijsverteringskanaal signaleert om wakker te worden. 25 mg per capsule, een sporenhoeveelheid die zijn plaats verdient in de apotheekgeest.

Gemberwortel staat al minstens drieduizend jaar op het menselijke menu. De Romeinen importeerden het. Confucius schreef over niet eten zonder gember. Het is de verwarmende wortel van de helft van de keukens ter wereld, van Indonesische rendang tot Nederlandse gemberkoekjes. 20 mg per capsule.

Kurkumawortel — de feloranje wortelstok van Curcuma longa — wordt al minstens vierduizend jaar gebruikt in Ayurvedische keukens en apotheken. De actieve fractie is curcumine. Wij gebruiken 20 mg kurkuma-extract per capsule, samen met een kleine dosis zwarte peper, omdat de apotheekoverlevering — en moderne voedselchemie — beide vinden dat piperine de opname van curcumine door het lichaam verbetert.

Zwarte peper — biologisch, 1,5 mg per capsule. Sporen, maar niet nutteloos. Peper zit in de apotheekkast van elke beschaving die er ooit voor heeft gehandeld, en zijn taak hier is om de kurkuma te ondersteunen.

Waarom een koor in plaats van één ingrediënt

Veel appelazijncapsules die in Nederland worden verkocht, bevatten alleen ACV-poeder. We hadden er ook zo een kunnen maken. Dat deden we niet, omdat het apotheekinstinct — hetzelfde instinct dat rozemarijn, knoflook, gember en peper tweeduizend jaar lang in dezelfde dagelijkse theelepel stopte — consequent heeft aangetoond dat echte planten beter werken in kleine gezelschappen dan alleen.

De zeven planten in dit flesje zijn geen stapel vetverbranders. Het is een keukenkastcombinatie. Appelazijn leidt. Chroom voegt de label-eerlijke mineraalnoot toe. Groene thee, cayenne, gember, kurkuma en zwarte peper voegen de verwarmende-aromatische lijn toe die door bijna elke wereldkeuken loopt. Het geheel is bedoeld als een capsuleversie van een kleine dagelijkse theelepel van iets goeds.

Hoe gebruik je het

Neem één capsule, twee of drie keer per dag, met water. De meeste mensen nemen er één voor het ontbijt, één voor de lunch en één voor het avondeten — en vinden dat meer dan genoeg. Neem het niet op een lege maag als je maag zuurgevoelig is; neem het vlak voor het eten.

De timing "voor de maaltijd" is geen bijgeloof. De appelazijntraditie is altijd een vlak-voor-het-eten-traditie geweest — deels om het spijsverteringskanaal voor te bereiden, deels omdat het zuur zijn stille werk doet tijdens de maaltijd in plaats van later. Neem de capsule met een vol glas water, nooit met een slokje.

Verwacht geen dramatische effecten. Dit soort planten werkt op de achtergrond, zoals een dagelijkse theelepel azijn in water eeuwenlang op boerderijen in Nederland heeft gewerkt — door kleine ophoping, niet door spektakel. Als er na zestig dagen niets is veranderd in hoe je je voelt, stop er dan mee. Een supplement dat niets voor je doet, is je geld niet waard.

Eerlijke kanttekeningen

Dit is een voedingssupplement — het vult een gevarieerde voeding aan, vervangt deze niet. Als je zwanger bent, borstvoeding geeft, medicijnen gebruikt (met name bloedsuikermedicatie vanwege het chroom) of een medische aandoening hebt, overleg dan eerst met je huisarts of apotheker. Bewaar het koel, droog, afgesloten en buiten bereik van kinderen. Niet meer dan drie capsules per dag gebruiken.

De appelazijn in dit flesje is niet afkomstig uit Nederland. Wij betrekken van gevestigde ciderazijnproducenten in regio's met een langere oogsttijd, waarna we het mengsel drogen, malen en verpakken volgens de Britse GMP-normen.

Als je tot hier hebt gelezen, dankjewel. We probeerden de pagina te schrijven die we zelf zouden willen lezen voordat we geld uitgeven — geen neonbeloften, geen opgeblazen taal. Gewoon één oude keukenazijn, één sporenmineraal met een eerlijke taak, zes verwarmende metgezellen en een klein dagelijks ritueel dat helemaal niet naar azijn smaakt.

— Vitadefence